Archive

Archive for İ

Dilənçilikdə də yaradıcılıq ! !

Mart 31, 2009 8 şərh

Yazının adı qəribə gəlir ?  Dilənçilikdə nə yaradıcılıq ola bilər deyə düşünürsüz ?  Əslində dilənçilikdə də yaradıcılıq ola bilir. (Doğrudur bizim ölkədə yaradıcılqda dilənçilik daha  çox olur ) Nə demək istədiyimi avropada  olanlar daha yaxşı anlayar. Aşağıdakı şəkillərdəki dilənçilərə baxın yaradıcı deyillərmi  ?

20032009_077 Ətraflı…

Dünya bir pəncərədir, hər gələn bir cür baxar

Mart 29, 2009 4 şərh

old1Ocaqsız ev – Qocalar evi
Fikrimdə uzun müddət idi ki, Qocalar evinə getmək var idi. Bir gün iş yoldaşımla vaxt təyin edib getdik Qocalar evinə. İsti bir yay günü idi. Bilgəhə çatanda yolda qarşımıza çıxanlardan Qocalar evinin harada yerləşdiyini soruşduq. Bu zaman yanımızdan yaşı təxminən 70-i keçmiş, amma buna baxmayaraq, gümrah görünən bir dayı keçdi. Onun hara getdiyini bilmədən arxasınca getdik. Elə bil ürəyimizə dammışdı ki, bu dayı bizi axtardığımız yerə aparıb çıxaracaq. Elə də oldu, qapını açdı və böyük həyəti olan darvazadan içəri keçdi. Biz də onun arxasınca. Dayı bizə fikir vermədən yoluna davam edib getdi. Bu zaman qapıda bizi Əhməd dayı qarşıladı və bolluca xeyir-dua verdi. Doğmalarından uzaqda, yadlarla doğmalaşan insanlarla tanış olmaq, söhbətləşmək üçün tələsirdik. Ətraflı…

Kateqoriyalar: Maraqlı, Sosial, Xəbər Etiketlər: , , , ,

Gülən və ağlayan iki maskalı teatr

Mart 27, 2009 8 şərh

theatre2Teatr – müxtəlif teatr tamaşalarının insanlar qarşısında oynandığı yerə deyilir. Yunanca “tamaşa yeri”, “tamaşa etmək” mənasını verən “teatron” və ya “theomai” sözündən götürülüb. Teatr – həyatda olub-keçən və ya ola biləcək, xəyali hadisələrin müəyyən yerlərdə, qabiliyyətli insanlar (aktyor, aktrisa) tərəfindən tamaşaçılar qarşısında canlandırılması sənətidir. Bütün dünyada teatr gülən və ağlayan iki maskayla təmsil edilir. Ətraflı…

“Düyməcik” kitablar

Dünyada bir muzey var ki, bu muzeydən ancaq və ancaq Azərbaycandadır. Özü də Bakının göz bəbəyi olan İçərişəhərdə, XV əsrin ən məşhur abidəsi olan Şirvanşahlar sarayının yaxınlığında. Adı isə belədir – Miniatür Kitablar Muzeyi. Muzeyin rəhbəri, yaradıcısı Salahovlar ailəsinin nümayəndəsi Zərifə Salahovadır. Bu muzey Zərifə xanımın şəxsi kolleksiyasında olan kitablar əsasında yaranıb. 2002-ci il aprelin 23-də Beynəlxalq Kitablar və Müəllif Hüquqları günündə YUNESKO-nun qərarı ilə muzeyin açılışı olub. Muzey açılana qədər muzeyin rəhbəri iki min nüsxədən ibarət kolleksiyasını Milli Kitabxanada nümayiş etdirirdi. Muzey üçün yer İtaliya səfirliyinin yanındadır. Muzeyin tikintisi vaxtı İtaliya səfirliyi əməlli-başlı gərginlik keçiriblər. Elə biliblər ki, burada restoran açılacaq:) Ətraflı…

Kateqoriyalar: Kitab, Maraqlı, Xəbər Etiketlər: , ,

Bluetoothlaşdırılmışlar !

Mart 26, 2009 4 şərh

Cəmiyyətimiz inkişaf edir. Əsasən də texnologiya sahəsində. Texnologiyanın mobil bölməsində. Mobil texnologiyanın da əsasən bluetooth  sahəsində. Cəmiyyətimiz bluetoothlaşır.  Hər bir azərbaycanlı telefon alanda  çalışır  onun bluetoothu olsun. Halbuki bu mobil telefonların bir çox  müsbət xüsusiyyətləri var. İnternet, kitab  proqramları, müxtəlif formatlı mətnləri oxudan proqramlar. Bu proqramlarla  maraqlanan çox azdır. Ətraflı…

Faytonçuyam, yüküm ağır…

Mart 26, 2009 2 şərh

““Mama, mama, at!” deyib, çox vaxt balacalar özlərini atın ayaqları altına atırlar. Bu vaxt faytonçunun təcrübəsi az olsa vay uşağın halına. Elə faytonçunun da. Kim işini itirmək istəyər ki” deyən atını və işini çox sevən 19 yaşlı Kamrandır. O, Dənizkənarı Milli Parkda (Bulvarda) faytonçuluqla məşğuldu.
“Oxumamağıma görə peşmanam”
Kamran Həsənov Lənkəranda anadan olub. Amma Bakıda oxuyub. 9 illik şagirdlik dövründə bir neçə məktəb “gəzəsi” olub – ən sonuncu seçimi 258 saylı məktəb olub. Amma burada axıra qədər oxumağa hövsələsi çatmayıb. Vaxtında oxumamağına görə o qədər peşman olub ki… Ətraflı…

Kateqoriyalar: Maraqlı, Sosial, Xəbər Etiketlər: , ,

Kimsəsiz uşaqların sığınacaq yeri

Mart 24, 2009 17 şərh

İstədik, ya istəmədik, xoşumuza gəldi ya gəlmədi fərqi yoxdu, demək olar ki, dünyanın hər bir ölkəsində uşaq evləri var. Dünyanın hər bir ölkəsində övladsız olan, həyatı boyunva övlad sevgisi ilə alışıb-yanan valideynlər də var. Bir tərəfdə də Allahın bu gözəl nemətinə xor baxıb, aparıb öz körpəsini uşaqlar evinə atan vicdansız ata-ana da. Hərçənd ki, bəzi uşaqlar kimsəsizlər evinə hər hansı qəza nəticəsində valideynlərini itirdiyi üçün düşüblər, amma bu o qədər də deyil.

Əvvəllər uşaq evinə getmək nədi, yanından belə keçə bilmirdim. Fikirləşirdim ki, ora getsəm pis olaram, yəni ağlamaq tutar uşaqların da qəlbinə dəyər. Ona görə qorxub getmirdim. Amma sonra bütün cəsaritimi toplayıb Nizami rayonunda yerləşən 1 saylı və Xətai rayonundakı 3 saylı uşaq evinə getdim. Tək getmədim rəfiqəmlə birlikdə. Ətraflı…